Kobiety na wsi.pl

kobieta z kogutem

Pieśnią i nitką

Pani Maria Suwała mieszka w Grabownicy Starzeńskiej. Jest cenioną w środowisku działaczką społeczną, działającą aktywnie w Kole Gospodyń Wiejskich, w Zespole Obrzędowym Graboszczanie, a także znaną propagatorką rzemiosła artystycznego w dziedzinie haftu i koronkarstwa.

Pani Maria Suwała podczas warsztatówW swoim środowisku inicjuje szereg poczynań organizując wiele uroczystości. Na uwagę zasługują szkolenia i kursy organizowane przy współpracy z Ośrodkiem Doradztwa Rolniczego, przygotowywanie potraw i obsługa kulinarna dla uczestników Festiwali Kolęd i Pastorałek w Grabownicy Starzeńskiej, dla starszych i samotnych mieszkańców z okazji Dnia Seniora.
Inny rozdział działalności pani Marii to wykonywanie wieńców dożynkowych i coroczne uczestnictwo w uroczystościach Święta Plonów - diecezjalnych i powiatowych.
W Zespole Obrzędowym Graboszczanie pani Maria działa od 1990 roku, gdzie zadebiutowała w roli Matki Weselnej w widowisku obrzędowym „Wesele Grabownickie"
Pani Maria prezentuje swoje praceW ciągu 15 lat pracy w zespole wystąpiła w 9 widowiskach grając najczęściej rolę gospodyni wiejskiej. Jej kunszt doceniła TV Rzeszów nagrywając 6 widowisk. Ostatnie „Od wszelakiej biedy zachowaj nas panie" było kilkakrotnie prezentowane w audycjach „Spotkanie z folklorem". Również Radio Rzeszów prezentowało na antenie Marię Suwałową w słuchowisku „Poznali Go po łamaniu chleba", gdzie pięknie mówiła o miłości i szacunku do chleba powszedniego.
Na licznych przeglądach i konkursach wraz ze swym partnerem Zenonem Dąbrowskim prezentowała bardzo wysoki kunszt taneczny w tradycyjnym tańcu ludowym, a zwłaszcza w słynnej „Polce w lewo".
Największe jej osiągnięcia to:

  • 2001 rok - III nagroda na XVII Ogólnopolskim Konkursie Ludowego Tańca Tradycyjnego
  • 2004 rok - II nagroda na XX Ogólnopolskim konkursie Tańca Ludowego

Szczególną pasją pani Marii jest rękodzieło artystyczne, haft i koronka. Umiejętność tę przekazała jej matka Czesława Opalińska. W 1991 roku dorobek w tym zakresie potwierdzony został dyplomem mistrzowskim wydanym przez Izbę Rzemieślniczą w Rzeszowie. Od 1986 roku pracuje jako nauczycielka haftu i koronki w Uniwersytecie Ludowym Rzemiosła Artystycznego we Wzdowie, a obecnie w Woli Sękowej. W programach Radio Rzeszów prowadzone były audycje na temat technik rękodzielniczych i uniwersytetu - brała w nich udział.
pokaz koronkarstwaPani Maria prowadzi liczne kursy haftu i koronki organizowane przez Domy Kultury, organizacje pozarządowe, warsztaty terapii zajęciowej czy Ośrodki Doradztwa Rolniczego.
Bierze udział w wystawach rękodzieła artystycznego. W roku 1993 brała udział w Dniach Kultury Polskiej w Hamburgu, wystawiała swe prace na Słowacji / w Bardejowie / i na Węgrzech.
Jest znaną hafciarką sztandarów. Zrealizowała 42 zamówienia dla szkół, kościołów i innych licznych organizacji.
Wnosi swój wielki udział w opracowanie scenariuszy dla zespołu obrzędowego Graboszczanie, starając się o zachowanie wierności cech wiejskiej obyczajowości. Zespół podkreśla ogrom prac, jaki wykonała przygotowując elementy strojów dla uczestników zespołu (haftowanie bluzek, chustek, zapasek).
Angażuje się w zajęcia edukacji regionalnej dla dzieci i młodzieży organizując pokazy, opowiadając o zwyczajach i obrzędach. Dzieci mogą zobaczyć stare techniki przędzenia, motania nici, uczą się od niej nazw i zastosowania sprzętów i narzędzi dawnego gospodarstwa wiejskiego. Są to z pasją prowadzone lekcje rodzimego folkloru.
W roku 2003 z okazji 40 - lecia działalności Zespołu Obrzędowego Graboszczanie została wyróżniona odznaką Ministra Kultury RP „ Zasłużony Działacz Kultury"
kurs haftuJako dowód jej przywiązania do kultury, starodawnych obyczajów i obrzędów oraz ich zachowania dla następnych pokoleń niech świadczy fakt, że obecnie jej wnuczka oraz trzech wnuków są członkami zespołu Graboszczanie
Dziś już tylko miłośnicy unikatowych technik podtrzymują tę tradycję. Kieruje nimi szczególna wrażliwość, potrzeby estetyczne, świadomość specyficznej wartości ręcznie wykonanych prac. W trakcie ich wytwarzania „wplata" się w te prace własne myśli, uczucia, dobre intencje. Stąd wzięło się powiedzenie, że mają „duszę", w przeciwieństwie do tysięcy jednakowych przedmiotów zuniformizowanych maszynową produkcją.
Tajemnicę tę poznały z całą pewnością panie z terenu gminy Bukowsko uczestniczące w spotkaniach Koła Miłośniczek Haftu i Koronki prowadzonego przez wykładowczynię ULRA, Marię Suwałę.
Pani Maria ma niezwykły dar bezinteresownego dzielenia się swoją ogromną wiedzą, umiejętnościami i doświadczeniem. Jest osoba znaną w całej Polsce dzięki setkom instruktorów, którym od ponad 20 lat przekazuje nie tylko tajemnice koronkowych splotów, ale również swą pasję i mądrość życiową. Niezwykle ciepło o swojej mistrzyni wypowiadają się również panie z okolic spotykające się na „koronkowych popołudniach".
( Każda z pań uczestniczących w spotkaniach posiada już swoją kolekcję prac, więc zrodził się pomysł zorganizowania wspólnej wystawy w Galerii Sękowej działającej przy Uniwersytecie Ludowym.)
Pani Maria z uczestniczkami swoich zajęć- To wspaniała kobieta, która potrafi nauczyć wszystkiego. Dzięki niej poznałam wiele nowych technik, które umożliwiają realizacje moich zainteresowań. To nie tylko hafty i koronki. Ostatnio robiłyśmy kompozycje techniką origami, a dziś rozpoczynamy naukę bibułkarstwa. Wolny czas, choć jest go tak niewiele, poświęcam często rękodziełu. Możliwość samodzielnego wykonania frywolitkowych ozdób, haftowanych obrazków sprawia mi dużo radości. Dekoruję swój dom, obdarowuję przy różnych okazjach rodzinę i przyjaciół. Niewielu ludzi potrafi już wykonywać takie rzeczy, ale często spotykam osoby, które potrafią je docenić i podziwiać - mówi Aleksandra Kabala z Woli Sękowej biorąca udział w spotkaniach z panią Marią od prawie 2 lat. Pani Ola jest absolwentką kierunku pedagogicznego, edukacji zintegrowanej. Podkreśla również znaczenie umiejętności manualnych w działaniach pedagogicznych. - W wielu młodych osobach zawsze będzie tkwiła pasja, chęć samodzielnego kreowania świata własnymi rękoma. Trzeba ją tylko pomóc odkryć i wyzwolić radość tworzenia.

W dzisiejszym świecie to ważne zadanie dla pedagogów i animatorów kultury. Ale nie tylko dla nich. Powinno być ważne dla każdej/go z nas.

Tekst: Aleksandra Rózga